و به شكل قلب مىباشند ، گلهاى آن به شكل : توت و مانند ستون هستند . گلهايش گندمگون و نر ، يا سبز و ماده مىباشند . پوست ساق و شاخه‌هاى آن سفيدند ، ميوه‌هاى آن نظير گردوى كوچك و داراى دو شكاف هستند . قسمت طبى آن : برگهايش در اول بهار ، پوست كوبيده و عصارهء آن درخت . عصارهء آن را مىتوان بدين‌ترتيب بدست آورد كه : ساق آن را سوراخ كرد و يك قطعهء چوب را به نحوى در مجراى آن سوراخ نهاد كه عصاره خارج و در ميان يك - شيشه‌اى جمع شود . هنگامى كه شيشه پر شود آن قطعهء چوب را از آن مجرا خارج كنند و مجرا را ببندند و روى آن را با گل يا صمغ مسدود نمايند كه از خروج عصاره جلوگيرى كند . مواد فعال آن : سابونين و روغن فرارى است كه عرق‌آور و ادرارآور و پاك‌كنندهء خون است . استعمال طبى آن : 1 - از خارج : براى معالجهء روماتيسم عضلانى و مفصلى مزمن و كهنه برگ تازهء اين درخت را گرم مىكنند و در موضع درد گذاشته روى آن را مىبندند . براى معالجهء مرض نقرس برگهاى آن را روى موضع درد مىگذارند و روى آن را به نحوى مىبندند كه كليهء موضع درد را فرا گيرد . اين عمل را از ( 2 - 3 ) روز انجام مىدهند . برگ اين درخت را براى معالجهء وسط انگشت‌هاى پاى افرادى كه خيلى عرق مىكنند و پوست مىگذارند به كار مىبرند . ب - از داخل : عصارهء اين درخت را بايد اين‌طور وصف كرد و گفت : اين عصاره براى افراد پير اكسير زندگى مىباشد . زيرا تازگى و نشاط را دوباره براى اجسام آنان بازميگرداند . عصارهء اين درخت سنگ كليه را از بين مىبرد و نيز كليهء رسوباتى را كه در جوف بدن بوجود آمده باشند ، ورم‌هاى قلب ، كليه ، آبهائى كه